Śnieżnik – Międzygórze – Wodospad Wilczki – 07.08.2016

Witam serdecznie 🙂 .

 
Dzisiaj przyszedł czas na zdobycie Śnieżnika. Wybrałem wejście od Międzygórza.

Śnieżnik (1425 m. n.p.m.) jest najwyższym szczytem Masywu Śnieżnika oraz w polskich Sudetach Wschodnich.

Międzygórze wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka. Międzygórze jest górską stacją klimatyczną, malowniczo położoną u stóp Masywu Śnieżnika, w zacisznych dolinkach rzek Wilczki i Bogoryi. Zabudowa architektoniczna dodaje miejscowości szczególnego uroku, drewniane domy oraz pensjonaty w stylu tyrolskim i norweskim wyjątkowo dobrze komponują się z górskim otoczeniem. W Międzygórzu poza wodospadem można zobaczyć unikalną zaporę na rzece Wilczce, zwiedzić Ogród Bajek oraz odwiedzić sanktuarium Maria Śnieżna. 

Trasa: wejście czerwony szlak – zejście niebieski szlak. 

Rozpoczynamy wycieczkę. Jak zwykle problem gdzie zostawić auto ? Można to zrobić przy wodospadzie Wilczki lub jadąc dalej do centrum Międzygórza mijając drewniany kościółek skręcić w lewo. Jest tam kilka miejsc parkingowych wzdłuż drogi a jadąc dalej na wysokości pensjonatu Gigant mamy trochę większy parking, ja właśnie skorzystałem z tego parkingu –jest bezpłatny.

Z parkingu cofam się i udaje się podziwiać wodospad. Woda spada tu z 22 m to najwyższy wodospad w Masywie Śnieżnika.
Następnie z wodospadu wchodzimy na czerwony szlak i udajemy się w stronę góry. Przechodzimy przez wioskę gdzie możemy podziwiać urokliwe drewniane domki i pensjonaty. Dochodzimy do tabliczki oznajmiającej koniec Międzygórza i mamy tu mały parking oraz rozwidlenie szlaków.
Ja wybrałem szlak czerwony więc kieruje się w stronę schroniska ale do tego miejsce zejdę niebieskim szlakiem. Idąc dalej dochodzimy do początku lasu i tu znajduje się parking więc można bezpośrednio podjechać pod początek podejścia.
Idąc dalej dochodzimy do drewnianego mostku za którym mamy rozwidlenie. Jak widać jest szeroka droga  i można nią iść ale jest dalej lub skręcić jak pokazuje drogowskaz „do schroniska” w lewo szlakiem ale tu jest dość ostre podejście ja wybrałem właśnie to podejście.
Wychodzimy na tę szeroką drogę i pokazują nam się wspaniałe widoki. Dalej podążamy szlakiem.

Ostatnie strome podejście a na szczycie podejścia widać schronisko.
Po chwili odpoczynku ruszam zielonym szlakiem na szczyt ok 1,5 km.
Jesteśmy na szczycie i cóż zostało tylko podziwiać cudowne krajobrazy.
Po nasyceniu oczu przepięknymi wrażeniami optycznymi ruszamy w dół. Do schroniska schodzimy tym samym zielonym szlakiem. Przy schronisku kierujemy się szeroką drogą – szlak niebieski. Dochodzimy do skrzyżowania gdzie mamy kierunkowskazy na różne szlaki i ku mojemu zaskoczeniu nie ma drogowskazu z niebieskim szlakiem. Jednak jest odcinek drogi gdzie szlak niebieski i zielony idą razem. Tak więc kierujemy się na zielony szlak. Dochodząc do kolejnego skrzyżowania mamy już rozdział szlaków na zielony i niebieski i zgodnie z kierunkowskazem idziemy w dół niebieskim szlakiem. Jak widać droga jest szeroka i prowadzi przez las i nie ma tu żadnych ostrych zejść/podejść.
W przerwach po miedzy drzewami możemy podziwiać krajobraz i możemy zobaczyć drogę którą wcześniej wchodziliśmy czerwonym szlakiem. Po drodze mijamy strumienie spływające z gór, o tej porze roku bardzo jest niewielka ilość wody spływającej z góry.
Dochodzimy do skrzyżowania na którym wchodząc wybrałem czerwony szlak a więc na początku miejscowości Międzygórze.

Kieruję się na parking gdzie pozostawiłem samochód. Jak ktoś ma czas i siły to może wybrać się do Ogrodu Bajek czy do sanktuarium Mari Śnieżnej. Ja na dziś zakończyłem przygodę ze Śnieżnikiem.

Pozdrawiam Krzychu  🙂


  GALERIA  KLIKNIJ I ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA Z WYCIECZEK